1-   جنگلي: عبارت است از بخشي از جنگل كه حداقل انبوهي آن ده درصد بوده و از 25 درخت و             نهال پراكنده در هكتار كمتر نداشته باشد.

2-   غير جنگلي: عبارت است از بخشي از جنگل كه انبوهي آن از 10% كمتر باشد.

3-   نوع جنگل: عموم جنگلهاي شمال بر حسب اكثريت گونه‌هاي موجود به انوع جنگل قبيل جنگل

                    بلوط و يا راش و مخلوط تقسيم شده است.

4-   جنگل مخلوط: جنگل هايی كه از گونه‌هاي مختلف درختان تشكيل يافته باشد.

5-   جنگل تجارتي: جنگلهايي كه در دسترس بوده و يا با ساختن راه بتوان با در نظر

                            گرفتن موازين اقتصاد از آنها بهره‌برداري كرد. جنگل‌هاي بهره‌برداري شده كه

                           موجودي فعلي درختان خوب آنها بيش از 20% باشد نيز جزو اين بند منظور

                           مي‌شود.

6-   دستجات حجم: جنگل شمال كشور بر حسب ميزان چوب موجود در هر هكتار دسته‌بندي شده

                             است مثلاً ميزان چوب موجود از صفر تا ۴۹ متر مکعب در يك سته قرار داده

                            مي‌شود.

7-   جنگلهاي غير تجارتي: به جنگلهايي گفته مي‌شود كه بهره‌برداري از آنها بعلت شيب بسيار

                                      زياد يا ترس از فرسايش يا براي تفريح و تنرج مردم حفظ و غيرقابل

                                      بهره‌برداري اعلام شده است. جنگلهايي كه در آنها قطع بي‌رويه صورت

                                      گرفته و از طرف سازمان جنگلباني قرق اعلام شده نيز جزو اين دسته

                                      بشمار مي‌آيند.

8-   درختان الواري: به درختاني گفته مي‌شود كه قطر برابر سينه آنها از سانتیمتر۳۰بيشتر باشد.

9-   حجم كل موجود: شامل حجم كليه درختاني است كه قطر برابر سينه آنها از ۱۳  سانتیمتر بالا

                             باشد.

10-  حجم دوبله: حجمي كه درختان زنده‌ي در جنگل دارا مي‌باشند.

11-  حجم خالص: حجم درختان بدون احتساب پوسيده‌گي

12-  درجه مرغوبيت چوب: درختان جنگل بر حسب تعداد گره‌هاي موجود در تنه و سالم بودن چوب

                                        آن بدرجات مختلف مرغوبيت تقسيم مي‌شوند.

13-  درختان نخبه يا درجه 1: به درختان و نهالهايي اطلاق مي‌شود كه قطر آنها از cm 13 بيشتر و 

                                   حداقل در m4 اول بدون ضايعه بوده و علامت مرگ و مير در درخت

                                   ديده نشود.

14-  درختان درجه 2: شامل درختاني است كه حداقل 5/2 متر از گوده بين اول آن سالم بوده و به

                              علل طبيعي از جمله آفت زده‌گي يا كهولت قسمتي از تاج آن خشك شده

                              باشد.

15-  درختان درجه 3: شامل درختاني است كه در اثر دخالتهاي بشر در جنگل مانند قطع تاج و غيره

                            جزو اين دسته قرار گرفته باشد.

16-  حجم ناسالم: شامل حجم درختان سالم ولي كج و تاخورده و حجم درختان پوسيده و خشك

                          شده مي‌باشد.

17-  سرشاخه: قسمتي از تنه درخت است كه در دنبالة محور اصلي درخت واقع شده باشد و قطر

                      آن از ۲۰ سانتیمتر كمتر باشد حجم شاخه‌هاي جانبي و تاج درخت كه قطر آنها از

۲۰                     سانتیمتر كمتر مي‌باشد نيز جزو سرشاخه محسوب مي‌شود. 

۱۸-  درختان سالم ولي كج و تاب‌خورده: درختاني گفته مي‌شود كه قطر برابر سينة آنها از 

۱۳                                                        سانتیمتر بيشتر و تنه آنها تاب خورده و شاخه‌دار

                                                        بوده و نمي‌توان آنها را جزو درختان الواري بحساب آورد.

19-  درختان پوسيده: به درختان زنده‌اي گفته مي‌شود كه قطر آنها از ۱۳  سانتیمتر بيشتر بوده و در

                             حدود 50% يا بيشتر از حجم درخت پوسيده باشد.

20-  درختان مرده: به درختاني گفته مي‌شود كه قطر آنها از۱۳ سانتیمتر كمتر نبوده و در حدود

                             يكسال از خشك شدن آنها مي‌گذرد.

21-  رويش ساليانه: رويش درخت را در يكسال رويش ساليانه مي‌نامند و ميزان آن با مته سال

                              سنج اندازه‌گيري مي‌شود.

22-  برداشت ساليانه: ميزان چوبي است كه هرگاه بطور ساليانه از جنگل برداشت شود به

                                موجودي جنگل لطمه وارد نشود.